Το άρθρο Επιτυχόντες 2025 εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Αγαπητοί γονείς, φίλοι μαθητές,

Συγχαίρουμε θερμά όλους τους μαθητές μας που πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις και τους οδήγησαν στην εισαγωγή τους σε σχολές της ΠΡΩΤΗΣ τους προτίμησης.

Η σταθερή μας πίστη ότι η γνώση είναι σημαντικό εφόδιο και η παιδεία ο μόνος νόμιμος δρόμος κοινωνικής και επαγγελματικής ανόδου οδηγεί τους μαθητές μας στην χάραξη του δρόμου της επιτυχίας και την κατάκτηση του ονείρων τους. Ευχόμαστε σε όλους τους αυριανούς ακαδημαϊκούς πολίτες, υγεία και μεγάλη σταδιοδρομία στον συναρπαστικό δρόμο της γνώσης και της προόδου.

Είμαστε πάντα δίπλα σας, αρωγοί των στόχων σας, υπερήφανοι για τις επιλογές σας.

Με εκτίμηση
Χρίστος Π. Γαληρόπουλος – Έφη Δ.Ζαχαρή

Msc Φιλόλογοι Α.Π.Θ.

Στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο διδάσκονται αποκλειστικά φιλολογικά μαθήματα για το Γυμνάσιο και το Λύκειο.

                                                                     #Αρχαία, # Έκθεση, #Λογοτεχνία, #Ιστορία, #Λατινικά

# Επιλέγω το φιλολογικό φροντιστήριο ΠΡΩΤΟ:

Γιατί  το σύνολο των μαθητών πετυχαίνουν στις πανελλαδικές εξετάσεις και σε μεγάλο ποσοστό στην Πρώτη τους προτίμηση.

Γιατί στο ιδιαίτερα απαιτητικό μάθημα των Νέων Ελληνικών (Έκθεση) οι μαθητές μας, όπως και φέτος, καταγράφουν εξαιρετικές επιδόσεις κατά πολύ μεγαλύτερο από τον πανελλαδικό Μέσο Όρο.

Γιατί ενδεικτικά φέτος το εύρος των βαθμολογιών στην Έκθεση ήταν από 68/100 έως 92/100 και από αυτούς 20 μαθητές  μας πέτυχαν βαθμολογικές επιδόσεις από 79/100 έως 92/100.

Γιατί οι υποψήφιοι της θεωρητικής κατεύθυνσης εισάγονται όλοι σε σχολές της προτίμησής τους γράφοντας υψηλούς βαθμούς σε Αρχαία, Λατινικά και Ιστορία άνω του πανελλαδικού Μ.Ο. και κορυφαίους στα Λύκεια της Φθιώτιδας.

Γιατί  πάνω από το 30% των μαθητών μας εισάγονται σε σχολές της 1^ης τους προτίμησης.

Γιατί παρέχουμε φροντιστηριακή εκπαίδευση υψηλής ποιότητας με αρωγούς τις ειδικευμένους ανά διδακτικό αντικείμενο εκπαιδευτικούς τις οι οποίοι είναι καταρτισμένοι παιδαγωγικά και διδακτικά, συντονίζονται με βάση ένα ενιαίο πλάνο ύλης ενώ έχουν την ελευθερία τις αυτενέργειας μέσα στην τάξη, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε μαθητή αλλά και του κάθε τμήματος.

Γιατί όλοι μας οι επιτυχόντες διδάχτηκαν αποκλειστικά στους χώρους του φροντιστηρίου.

                                                                               # Ενσωματώνομαι στην ομάδα

Γιατί Σεβόμαστε τόσο την προσωπικότητα του κάθε μαθητή ατομικά, αλλά και την οικογένειά του και χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης κι ειλικρίνειας με τους γονείς των μαθητών μας.

Γιατί δημιουργούμε πραγματικά ολιγομελή και ομοιογενή τμήματα ανάλογα με το επίπεδο των μαθητών μας.

Γιατί ολοκληρώνουμε έγκαιρα την ύλη, ώστε οι μαθητές να είναι άριστα προετοιμασμένοι μέσα από ένα κύκλο σχεδιασμένων επαναλήψεων για τις εξετάσεις.

                                                                                      # Αξιολογούμαι  τακτικά

Γιατί προγραμματίζουμε τα διαγωνίσματά μας σε ετήσια βάση και σε συγκεκριμένη κάθε φορά ύλη, ώστε ο μαθητής να έχει ξεκάθαρη και μετρήσιμη εικόνα της προόδου του.

Γιατί δημιουργούμε σύγχρονο υλικό μελέτης και προετοιμασίας σε όλα τα μαθήματα για την καλύτερη εμπέδωση της διδακτέας ύλης.

Γιατί ενημερώνουμε τους γονείς σε τακτικές συναντήσεις, για την πορεία των παιδιών τους.

# Πετυχαίνω τους στόχους μου

Γιατί καλύπτουμε τις μαθησιακές ελλείψεις με ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας και ειδικές σημειώσεις σε χρόνο πέρα από τον καθορισμένο του ωρολογίου προγράμματος.

                                                                                      # Κατακτώ τη ζωή μου!

Γιατί εδώ διδάσκεσαι από τους καθηγητές για τους οποίους επέλεξες το Πρώτο Φιλολογικό Φροντιστήριο.

Γιατί εγγυόμαστε  την επιτυχία κάθε μαθητή που θα ακολουθήσει με επιμονή και υπομονή τη διδακτική μας μεθοδολογία.

Γιατί για όλους τους μαθητές στην ιστοσελίδα μας www.protolamia.gr δημιουργήσαμε τον πιο έγκυρο Οδηγό Σταδιοδρομίας, θέματα εξετάσεων, προσομοίωση μηχανογραφικού, οδηγό σπουδών όλων των σχολών και τμημάτων, με την υπογραφή του Στράτου Στρατηγάκη (Μαθηματικός, Ερευνητής, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας) .

Γιατί από τη χρονιά αυτή, κάνοντας χρήση μιας καινοτόμου εφαρμογής την Proto@School   επιτρέπει σε γονείς και μαθητές να λαμβάνουν ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο γραπτή και προφορική  στο κινητό, τον υπολογιστή και το tablet.

Συγκεκριμένα. Ανακοινώσεις , Ατομική, ημερήσια, μηνιαία ενημέρωση – βαθμολογία, Υποχρεώσεις των μαθητών για το επόμενο μάθημα, Προγραμματισμό διαγωνισμάτων, Εκπαιδευτικό υλικό που είναι χρήσιμο για το διάβασμα, Ημερολόγιο εκδηλώσεων ή αργιών, Online test για την εμπέδωση της ύλης.

Η χρήση της διαδικτυακής εφαρμογής είναι Δωρεάν και τα Δεδομένα της είναι προσπελάσιμα μόνο από τους γονείς και τους μαθητές του Φροντιστηρίου μας.

Γιατί Κατανοούμε ότι η γνώση αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο ανάπτυξης και προόδου του ατόμου αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας και θέτουμε ως στόχο την έγκαιρη και συστηματική προετοιμασία των μαθητών ως αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής μας.

Γιατί  με  τη θερινή προετοιμασία, οι μαθητές μας αποκτούν το προβάδισμα στην εκμάθηση και εμπέδωση της ύλης των πανελλαδικών εξετάσεων.

Γιατί  θέλουμε να είστε Πρώτοι από την Α’ Γυμνασίου ως την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Γιατί, αν ήρθε η ώρα να επιλέξεις Φροντιστήριο,  να είναι το Πρώτο!

# Επιλέγω ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο 

 # Ενσωματώνομαι στην ομάδα

# Αξιολογούμαι  τακτικά 

# Πετυχαίνω τους στόχους μου

# Κατακτώ τη ζωή μου

Γιατί είμαστε ασφαλείς, επειδή παραμένουμε προσηλωμένοι       στους στόχους μας!!

Γιατί αν θες να είσαι πρώτος, έλα στο ΠΡΩΤΟ!

ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο

Υπεύθυνοι σπουδών:  Χρίστος Π. Γαληρόπουλος

Έφη Δ. Ζαχαρή

MS.c  Φιλόλογοι Α.Π.Θ

Διεύθυνση: Θεμιστοκλέους 13 , Τηλ. 2231307691.www.protolamia.gr

Facebook/protolamia
Instagram/@proto_filologiko_frontistirio

Το άρθρο Επιτυχόντες 2024 εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Συγχαίρουμε θερμά όλους τους μαθητές μας που πέτυχαν κορυφαίες επιδόσεις και τους οδήγησαν στην εισαγωγή τους σε σχολές της ΠΡΩΤΗΣ τους προτίμησης.

Η σταθερή μας πίστη ότι η γνώση είναι σημαντικό εφόδιο και η παιδεία ο μόνος νόμιμος δρόμος κοινωνικής και επαγγελματικής ανόδου οδηγεί τους μαθητές μας στην χάραξη του δρόμου της επιτυχίας και την κατάκτηση του ονείρων τους. Ευχόμαστε υγεία και μεγάλη σταδιοδρομία στον συναρπαστικό δρόμο της γνώσης και της προκοπής.

Είμαστε πάντα δίπλα σας, αρωγοί των στόχων σας, υπερήφανοι για τις επιλογές σας.

# Επιλέγω # Ενσωματώνομαι # Αξιολογούμαι # Πετυχαίνω # Κατακτώ

Στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο διδάσκονται αποκλειστικά φιλολογικά μαθήματα για το Γυμνάσιο και το Λύκειο.

#Αρχαία, # Έκθεση, #Λογοτεχνία, #Ιστορία, #Λατινικά

# Επιλέγω το φιλολογικό φροντιστήριο ΠΡΩΤΟ:

Γιατί βασική μας αρχή είναι # Πρώτα ο μαθητής.

Γιατί παρέχουμε φροντιστηριακή εκπαίδευση υψηλής ποιότητας με αρωγούς τους ειδικευμένους ανά διδακτικό αντικείμενο εκπαιδευτικούς μας οι οποίοι είναι καταρτισμένοι παιδαγωγικά και διδακτικά, συντονίζονται με βάση ένα ενιαίο πλάνο ύλης ενώ έχουν την ελευθερία της αυτενέργειας μέσα στην τάξη, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε μαθητή αλλά και του κάθε τμήματος.

# Ενσωματώνομαι στην ομάδα

Γιατί Σεβόμαστε τόσο την προσωπικότητα του κάθε μαθητή ατομικά, αλλά και την οικογένειά του και χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης κι ειλικρίνειας με τους γονείς των μαθητών μας.

Γιατί δημιουργούμε πραγματικά ολιγομελή και ομοιογενή τμήματα ανάλογα με το επίπεδο των μαθητών μας.

Γιατί ολοκληρώνουμε έγκαιρα την ύλη, ώστε οι μαθητές να είναι άριστα προετοιμασμένοι μέσα από ένα κύκλο σχεδιασμένων επαναλήψεων για τις εξετάσεις.

# Αξιολογούμαι τακτικά

Γιατί προγραμματίζουμε τα διαγωνίσματά μας σε ετήσια βάση και σε συγκεκριμένη κάθε φορά ύλη, ώστε ο μαθητής να έχει ξεκάθαρη και μετρίσιμη εικόνα της προόδου του.

Γιατί δημιουργούμε σύγχρονο υλικό μελέτης και προετοιμασίας σε όλα τα μαθήματα για την καλύτερη εμπέδωση της διδακτέας ύλης.

Γιατί ενημερώνουμε τους γονείς σε τακτικές συναντήσεις, για την πορεία των παιδιών τους.

# Πετυχαίνω τους στόχους μου

Γιατί κάθε χρόνο πετυχαίνουμε κορυφαίες επιδόσεις σε όλα τα μαθήματα δίνοντας την δυνατότητα στους μαθητές μας να εισαχθούν σε σχολές της ΠΡΩΤΗΣ τους προτίμησης.

Γιατί καλύπτουμε τις μαθησιακές ελλείψεις με ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας και ειδικές σημειώσεις σε χρόνο πέρα από τον καθορισμένο του ωρολογίου προγράμματος.

# Κατακτώ τη ζωή μου!

Γιατί εδώ διδάσκεσαι από τους καθηγητές για τους οποίους επέλεξες το Πρώτο Φιλολογικό Φροντιστήριο.

Γιατί εγγυόμαστε  την επιτυχία κάθε μαθητή που θα ακολουθήσει με επιμονή και υπομονή τη διδακτική μας μεθοδολογία.

Γιατί για όλους τους μαθητές στην ιστοσελίδα μας www.protolamia.gr δημιουργήσαμε τον πιο έγκυρο Οδηγό Σταδιοδρομίας, θέματα εξετάσεων, προσομοίωση μηχανογραφικού, οδηγό σπουδών όλων των σχολών και τμημάτων, με την υπογραφή του Στράτου Στρατηγάκη (Μαθηματικός, Ερευνητής, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας).

Γιατί Κατανοούμε ότι η γνώση αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο ανάπτυξης και προόδου του ατόμου αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας και θέτουμε ως στόχο την έγκαιρη και συστηματική προετοιμασία των μαθητών ως αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της εποχής μας.

Γιατί  με  τη θερινή προετοιμασία, οι μαθητές μας αποκτούν το προβάδισμα στην εκμάθηση και εμπέδωση της ύλης των πανελλαδικών εξετάσεων.

Γιατί θέλουμε να είστε Πρώτοι από την Α’ Γυμνασίου ως την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Γιατί, αν ήρθε η ώρα να επιλέξεις Φροντιστήριο, να είναι το Πρώτο!

# Επιλέγω ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο   # Ενσωματώνομαι στην ομάδα

# Αξιολογούμαι τακτικά # Πετυχαίνω τους στόχους μου

# Κατακτώ τη ζωή μου

ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο
Υπεύθυνοι σπουδών:
Χρίστος Π. Γαληρόπουλος – Έφη Δ. Ζαχαρή
MS.c  Φιλόλογοι Α.Π.Θ
Διεύθυνση: Θεμιστοκλέους 13 , Τηλ. 2231307691 www.protolamia.gr
Facebook/protolamia
Instagram/@proto_filologiko_frontistirio

Το άρθρο Επιτυχόντες 2023: Με την Πρώτη, στην Πρώτη σας προτίμηση εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Συγχαίρουμε θερμά όλους τους μαθητές μας που πέτυχαν κορυφαίες βαθμολογίες και τους οδήγησαν στην εισαγωγή τους σε σχολές της ΠΡΩΤΗΣ τους προτίμησης.

Η σταθερή μας πίστη ότι η γνώση είναι σημαντικό εφόδιο και η παιδεία ο μόνος νόμιμος δρόμος κοινωνικής και επαγγελματικής ανόδου οδηγεί τους μαθητές μας στην χάραξη του δρόμου της επιτυχίας και την κατάκτηση του ονείρων τους. Ευχόμαστε υγεία και μεγάλη σταδιοδρομία στον συναρπαστικό δρόμο της γνώσης και της προκοπής. Περήφανοι για όλους και όλες σας.

Διαβάστε Mag24.gr

Το άρθρο Επιτυχόντες 2022: «Πρώτοι με το Πρώτο Φιλολογικό Φροντιστήριο!» εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Το «ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ» Φροντιστήριο έρχεται να καλύψει τους δύο στόχους που πρέπει να χαρακτηρίζουν, σήμερα, τη διδασκαλία των απαιτητικών Γλωσσικών μαθημάτων: Εξειδίκευση και εμβάθυνση στην κατανόηση, τη γνώση και τη χρήση της ελληνικής γλώσσας.

Ως αποκλειστικά Φιλολογικό φροντιστήριο παρέχουμε ειδικά σχεδιασμένα Εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία αφορούν το μάθημα της Έκφρασης – Έκθεσης και Λογοτεχνίας για όλες τις Τάξεις Γυμνασίου – Λυκείου και όλα τα μαθήματα της Ανθρωπιστικής Κατεύθυνσης.

ΣΤΟΧΟΣ

Το «ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ» Φροντιστήριο έρχεται να καλύψει την όλο και μεγαλύτερη ανάγκη για σωστή και ουσιαστική γραπτή Έκφραση. Η βάση των προγραμμάτων σπουδών του Φροντιστηρίου μας είναι η εξάσκηση στον γραπτό λόγο, στο μάθημα της Έκθεσης και στη Λογοτεχνία, απαραίτητο εφόδιο όχι μόνο για τις πανελλαδικές εξετάσεις αλλά και για τις σπουδές την σταδιοδρομία στην αγορά εργασίας.

Ειδικά, με τη συνεξέταση Έκθεσης και Λογοτεχνίας  το μάθημα αποκτά αυξημένο συντελεστή δυσκολίας και βαρύτητας. Καθίσταται ο κρίσιμος ρυθμιστής επιτυχίας σε σχολές υψηλής ζήτησης, όπως Ιατρικές και στρατιωτικές.

Στο «Πρώτο Φιλολογικό» Φροντιστήριο σταθήκαμε δίπλα σας από την πρώτη σας μέρα, μοιραστήκαμε την αγωνία σας, νιώσαμε το πάθος σας, στις ιδιαίτερες συνθήκες που βιώσαμε, πετύχατε τον στόχο σας.

Σας συγχαίρουμε θερμά για την επιτυχία σας. Τώρα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή σας και είμαστε βέβαιοι ότι θα διαπρέψετε και σε αυτό. Καλή και γόνιμη σταδιοδρομία.

Μην ξεχνάτε ότι η  επίτευξη  του  στόχου  είναι το σημείο εκκίνησης για τον  επόμενο!!

Επιλέγω το «ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ» φροντιστήριο:

Γιατί και φέτος πετύχαμε κορυφαίες βαθμολογίες σε συνθήκες πρωτόγνωρες και οι μαθητές εισήχθησαν σε σχολές της ΠΡΩΤΗΣ επιλογής τους.

Γιατί βασική μας αρχή είναι Πρώτα ο μαθητής.

Γιατί παρέχουμε φροντιστηριακή εκπαίδευση υψηλής ποιότητας με αρωγούς τους ειδικευμένους ανά διδακτικό αντικείμενο εκπαιδευτικούς μας οι οποίοι είναι καταρτισμένοι παιδαγωγικά και διδακτικά, συντονίζονται με βάση ένα ενιαίο πλάνο ύλης ενώ έχουν την ελευθερία της αυτενέργειας μέσα στην τάξη, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε μαθητή αλλά και του κάθε τμήματος.

Γιατί  σεβόμαστε τόσο την  προσωπικότητα του κάθε μαθητή ατομικά, αλλά και την οικογένειά  του και χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης  κι  ειλικρίνειας με τους γονείς των μαθητών μας.

• -Πετυχαίνω τους στόχους μου –

Γιατί δημιουργούμε πραγματικά ολιγομελή και ομοιογενή τμήματα ανάλογα με το επίπεδο των μαθητών μας.

Γιατί ολοκληρώνουμε έγκαιρα την ύλη, ώστε οι μαθητές να είναι άριστα προετοιμασμένοι μέσα από ένα κύκλο σχεδιασμένων επαναλήψεων για τις εξετάσεις.

Γιατί  προγραμματίζουμε τα διαγωνίσματά μας σε ετήσια βάση και σε συγκεκριμένη κάθε φορά ύλη, ώστε ο μαθητής να έχει ξεκάθαρη και μετρίσιμη εικόνα της προόδου του.

Γιατί  καλύπτουμε τις μαθησιακές ελλείψεις με ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας και ειδικές σημειώσεις σε χρόνο πέρα από τον καθορισμένο του ωρολογίου προγράμματος.

-Κατακτώ τη ζωή μου!-

Γιατί εδώ διδάσκεσαι από τους καθηγητές για τους οποίους επέλεξες το «Πρώτο Φιλολογικό» Φροντιστήριο.

Γιατί  εγγυόμαστε  την επιτυχία κάθε μαθητή που θα ακολουθήσει με επιμονή και υπομονή τη διδακτική μας μεθοδολογία.

Γιατί  η εμπιστοσύνη σας αποτελεί για μας την απόλυτη δέσμευση.

ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ
Υπεύθυνος σπουδών:  Χρίστος Π. Γαληρόπουλος, MS.c  Φιλόλογος Α.Π.Θ
Διεύθυνση: Θεμιστοκλέους 13, 1^ος όροφος. Τηλ. 22313 07691

www.protolamia.gr
Facebook/protolamia
Instagram/@proto_filologiko_frontistirio

Γιατί, είμαστε ασφαλείς, επειδή παραμένουμε προσηλωμένοι στους στόχους μας!

Γιατί, Αν θες να είσαι πρώτος, έλα στο ΠΡΩΤΟ!

Το άρθρο Επιτυχόντες 2021 εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Δυστυχώς 47 χρόνια μετά την εισβολή και την κατοχή ελληνοκυπριακού εδάφους υπάρχουν συνάνθρωποί μας που παραγνωρίζουν την πραγματικότητα σε σημείο που κονιορτοποιούν ιδέες φιλελεύθερες, δημοκρατικές στο βωμό της ημιμάθειάς τους. Σε πείσμα των καιρών έχει ιδιαίτερη αξία να φωτίσουμε τα γεγονότα που οδήγησαν στην ελληνοκυπριακή τραγωδία στις 20 Ιουλίου 1974, τελευταίο και οδυνηρό για τον ελληνισμό έργο της δικτατορίας των συνταγματαρχών

Το 1955 ξεκίνησε ένοπλος αγώνας κατά της Βρετανικής Κατοχής του νησιού από τους ελληνοκύπριους κατοίκους υπό την ηγεσία της οργάνωσης ΕΟΚΑ με εντεταλμένο αρχηγό τον Κύπριο απόστρατο αξιωματικό του Ελληνικού στρατού Γεώργιο Γρίβα ή «Διγενή», η οποία έθετε ως στόχο την ενσωμάτωση της Κύπρου στο ελληνικό κράτος («Ένωσις»). Οι Τουρκοκύπριοι, μην επιθυμώντας την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα, τάχθηκαν κατά της ανεξαρτησίας-ένωσης και συντάχθηκαν με τους Άγγλους. Η βρετανική πολιτική εκμεταλλεύτηκε το γεγονός και επιδίωξε την εμπλοκή στο ζήτημα του τουρκικού παράγοντα ο οποίος, επικαλούμενος την προστασία της τουρκοκυπριακής μειονότητας, επέτυχε να καταστεί ισότιμος συνομιλητής για τη διευθέτηση του προβλήματος. Όταν άρχισε να διαγράφεται η πιθανότητα ανεξαρτητοποίησης του νησιού από τους Άγγλους, το τουρκοκυπριακό αίτημα ήταν η διαίρεση του νησιού σε δύο κράτη («taksim»).

Ένοπλοι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι συγκρούονταν κατ’ επανάληψη με νεκρούς και από τις δύο πλευρές. Το γενικό επιτελείο του τουρκικού στρατού δημιούργησε την οργάνωση ΤΜΤ με αξιωματικούς και όπλα του τουρκικού στρατού και Τουρκοκύπριους εθελοντές. Ένοπλοι Τουρκοκύπριοι σκότωσαν στο Κιόνελι το 1958 οκτώ ελληνοκύπριους εργάτες. Η ΕΟΚΑ κατά τη διάρκεια της δράσης της προχώρησε σε  σαμποτάζ κατά των Βρετανών οι οποίοι ενοχλημένοι από τη δράση της εκκλησίας εξόρισαν στις 9 Μαρτίου 1956 τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Μητροπολίτη Κυρήνειας Κυπριανό στις Σεϋχέλλες για έναν χρόνο. Κατόπιν τους επετράπη να φύγουν από τις Σεϋχέλλες, όχι όμως και να γυρίσουν στην Κύπρο.

Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση των Αθηνών τηρούσε στάση παρατηρητή στα γεγονότα και δίσταζε να αναμιχθεί. Λόγω της βοήθειας που είχε προσφέρει η Αγγλία στα κυβερνητικά στρατεύματα εναντίον των κομμουνιστών από την απελευθέρωση και μετά οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν ήθελαν να αντιπαρατεθούν μαζί της. Η κοινή γνώμη όμως και η Εκκλησία ήταν στο πλευρό των Ελληνοκυπρίων και του Μακάριου, γεγονός που δημιουργούσε πίεση στους πολιτικούς. Στο μεταξύ η Αγγλία για να αντιμετωπίσει την επανάσταση, αποστέλλει νέο κυβερνήτη στο νησί, το Στρατάρχη Χάρντιγκ με απεριόριστη εξουσία και πάνω από δεκαοχτώ χιλιάδες βρετανούς στρατιώτες με μηχανοκίνητα και ειδικές δυνάμεις.

Το 1958 ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Μακμίλλαν προβάλλει νέο σχέδιο με διατύπωση βασικών σημείων διχοτομήσεως. Το σχέδιο εφαρμόζεται μονόπλευρα από άγγλους και τουρκοκυπρίους, προκαλώντας την επέμβαση του Γ.Γραμματέα του ΝΑΤΟ Σπαάκ, ο οποίος προτείνει κάποιες τροπολογίες σε συνεργασία και με την ελληνική κυβέρνηση. Και η μεσολάβηση όμως αυτή ναυαγεί, μετά από άρνηση της Βρετανίας.

Το ίδιο χρονικό διάστημα και ενώ ο αγώνας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, όταν ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος που στο μεταξύ είχε επιστρέψει από την εξορία, προτείνει την ανεξαρτησία της Κύπρου. Οι Βρετανοί ενέδωσαν στον ελληνοκυπριακό αγώνα και συναίνεσαν στη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους. Το 1959 υπεγράφησαν μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας, Ελλάδας, Τουρκίας, ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας οι Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, με τις οποίες ιδρυόταν ανεξάρτητο κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία.

Οι Συνθήκες τέθηκαν σε ισχύ στις 16 Αυγούστου 1960. Η μεγάλη μερίδα της ελληνοκυπριακής πλειοψηφίας θεώρησε αυτή την εξέλιξη ως ένα οδυνηρό συμβιβασμό, που δεν ικανοποιούσε τους εθνικούς της πόθους και το αίτημα για αυτοδιάθεση και ένωση. Οι περισσότεροι έβλεπαν στην ανεξαρτησία ένα μεταβατικό στάδιο προς την πλήρη ένωση με την Ελλάδα. Και η τουρκοκυπριακή ηγεσία συνέχισε να προωθεί τα αρχικά της σχέδια, που ήταν ο πλήρης διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων, η διχοτόμηση της Κύπρου και η ίδρυση ανεξάρτητου τουρκοκυπριακού κράτους (ή κράτους που θα μπορούσε στη συνέχεια να ενωθεί με την Τουρκία). Προς την κατεύθυνση αυτή εκμεταλλευόταν τα προνόμια που της έδιναν οι συνθήκες για να παρεμποδίζει τη λήψη σημαντικών αποφάσεων. Ο σκοπός ήταν να φανεί ότι το ενιαίο κράτος δύο εθνικών κοινοτήτων δεν μπορούσε να λειτουργήσει. Έτσι, η ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ανταποκρινόταν στα αιτήματα καμιάς από τις δύο εθνικές κοινότητες και υποσκάπτονταν και από τις δύο.

Η Μεγάλη Βρετανία από την πλευρά της, θέλοντας να δείξει πως μόνο με την κυριαρχία της στο νησί μπορούσαν να ζήσουν οι δύο κοινότητες ειρηνικά, δεν έβλεπε θετικά ούτε το ενιαίο ανεξάρτητο κράτος ούτε τη διχοτόμηση σε δύο ανεξάρτητα κράτη (ή κράτη που θα ενώνονταν με τις μητροπολιτικές χώρες των κοινοτήτων τους). Οι ΗΠΑ τέλος έβλεπαν με καχυποψία ένα νέο ανεξάρτητο κράτος στην Ανατολική Μεσόγειο, που έφευγε από την κυριαρχία μιας χώρας του ΝΑΤΟ και μπορούσε να προσχωρήσει στο Κίνημα των Αδεσμεύτων ή ακόμα και στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης.

Παρά την ανεξαρτησία δεν διαλύθηκαν οι ελληνοκυπριακές και τουρκοκυπριακές ένοπλες ομάδες, οι οποίες συνέχισαν τη δράση τους. Επιπλέον το προβληματικό Σύνταγμα αντέχει μόλις 3 χρόνια  όταν ο Μακάριος προτείνει 13 σημεία τροπολογίας των συμφωνιών εγκαθίδρυσης. Οι τουρκοκύπριοι αντιδρούν αποχωρώντας από τον κρατικό μηχανισμό και δημιουργώντας σ’ όλο το νησί διάσπαρτους στρατιωτικούς θύλακες, οι οποίοι εξοπλίζονται από την Τουρκία. Οι συμφωνίες έχουν τιναχθεί στον αέρα. Το 1964 εκτελούνται στρατιωτικές επιχειρήσεις και καταλαμβάνονται από τους τουρκοκυπρίους στρατηγικά σημεία , ενώ η τουρκική αεροπορία βομβαρδίζει και καίει ελληνικά χωριά στη Τηλλυρία, στη Βορειοδυτική Κύπρο.

Προς αντιμετώπιση του τουρκικού κινδύνου η ελληνική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου εκτελεί μια στρατηγικής σημασίας κίνηση, αποστέλλοντας μυστικά μια ολόκληρη μεραρχία στρατού πλήρως εξοπλισμένη.  Οι τουρκοκύπριοι βρίσκονται σε απελπιστική θέση και θεωρούν την Ένωση ως τετελεσμένο γεγονός.   Οι Η.Π.Α προτείνουν ένα σχέδιο  ως λύση που προέβλεπε Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και παραχώρηση μιας βάσης στην Τουρκία με εκμίσθωση.  Η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται τη πρόταση, ενώ ο Μακάριος την αρνείται. Η Τουρκία απειλεί ανοικτά με εισβολή και αναμένει την αφορμή για να το πράξει.

Η αφορμή βέβαια δεν αργεί να παρουσιαστεί, όταν μετά το ναυάγιο των συνομιλιών του  ’68 και ’72 , διενεργείται πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου από μερίδα Κυπρίων με την υποκίνηση της Χούντας στις 15 Ιουλίου του ΄74. Τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974, ο αναβρασμός που επικρατούσε στην Κύπρο έφθασε στα όρια έκρη­ξης. Το κίνημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακα­ρίου που είχε υποθάλψει η χούντα της Αθήνας και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε τραυμάτισαν βα­θύτατα τις μετέπειτα σχέσεις των πέντε χωρών που είχαν άμεσα εμπλακεί: Κύπρος, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία και ΗΠΑ. Το ιστορικό των εξελίξεων της περιόδου παραμένει αποσπασματικό και πολλές πτυχές παραμένουν ακόμη άγνωστες.

Η κυπριακή κρίση του 1974 αποτελεί  χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεταβαλλό­μενης αμερικανικής επιρ­ροής στην Ελλάδα και την Τουρκία. Μένει μερικώς αναπάντητο το ερώτημα σχετικά με το βαθ­μό κατά τον οποίο η αμερικανική «ανικανότητα» το 1974 αναφορικά με το κίνημα που είχε υποθάλψει η Ελλάδα για την ανατροπή το Αρχιεπισκόπου Μακάριου και η συνακόλουθη  τουρκική εισβολή που ακολούθησε δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα αδυναμίας ή απροθυμίας χρήσης μοχλών επιρροής που την εποχή εκείνη ήταν στη διά­θεση των Η.Π.Α. και του Χένρυ Κίσσινγκερ αλλά και η μεγαλύτερη πληγή του ελληνισμού έως σήμερα με 1619 αγνοούμενους Ελληνοκύπριους.

                                                                                  Χρίστος  Π.  Γαληρόπουλος

                                                                                       Msc. Φιλόλογος Α.Π.Θ

Το άρθρο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΤΗ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ (1955-1974) εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Είναι γνωστό ότι πολλές επαναστάσεις ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία είχαν λάβει χώρα στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο πριν από την μεγάλη επανάσταση του 1821. Ήταν η μόνη που οργανώθηκε προσεκτικά, στον απόηχο των μεγάλων γεγονότων που συγκλόνισαν την Ευρώπη, Γαλλική Επανάσταση του 1789, Ναπολεόντιοι πόλεμοι, αλλά και τον κόσμο, Αμερικανική επανάσταση του 1776.

Όταν εκδηλώθηκε η ελληνική επανάσταση, έξι, μόλις χρόνια έπειτα από την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλό και την συμφωνία  στο συνέδριο της Βιέννης το 1815 για την καθιέρωση ως υπέρτατου νόμου των εθνών της αρχής της νομιμότητας, κάθε φιλελεύθερο κίνημα θεωρούνταν όχι μόνο ανεπιθύμητο αλλά και καθ’ολοκληρίαν εχθρικό. Η Αγγλία ήταν οπαδός της αταλάντευτης συνέχειας και ακεραιότητας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αφού έτσι θα εμποδίζονταν οι Ρώσοι να διέλθουν από τα στενά του Ελλησπόντου προς τη Μεσόγειο θάλασσα. Επιπλέον η  Οθωμανική αυτοκρατορία προσέφερε στους Άγγλους τη δυνατότητα ανοιχτής οικονομικής πρόσβασης σε ολόκληρη την εγγύς και μέση ανατολή, κάτι που ,σαφώς, ένα ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος που θα στηριζόταν στη ναυτική του παράδοση , θα περιόριζε και θα έθετε εν κινδύνω.

Η Γαλλία προσκολλημένη και αυτή στις αρχές της νομιμότητας του συνεδρίου της Βιέννης έβλεπε θετικά την αρραγή ύπαρξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κυρίως ως μέσο ανάσχεσης της καθόδου της Ρωσίας στη Μεσόγειο.

Η Ρωσία παρόλες  τις εχθρικές διαθέσεις που έτρεφε προς τους Οθωμανούς, δεν επιθυμούσε να συμβάλλει στη δημιουργία ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους από το φόβο μήπως προκληθεί διάσπαση της αυτοκρατορίας και οι αγγλογάλλοι προωθηθούν στα νότια της Ρωσίας.

Μέσα σ΄ ένα τόσο δυσμενές διεθνές περιβάλλον  ξεκίνησε ο ελληνικός ένοπλος αγώνας για την απελευθέρωση. Κάθε παρόμοια κίνηση στην υπόλοιπη Ευρώπη που ήταν έτοιμη να εκδηλωθεί καταπνιγόταν στο όνομα της νομιμότητας, της ασφάλειας των υπηκόων που εξέφραζε με τον καλύτερο τρόπο η ελέω θεού μοναρχία. Ωστόσο, όπως ήδη έχει αναφερθεί υπήρξε ευτυχής συγκυρία η παρουσία στα πολιτικά πράγματα της Ευρώπης του Ιωάννη Καποδίστρια.

Στη διάρκεια του Συνεδρίου της Βιέννης, ο Ιωάννης Καποδίστριας εξελίχθηκε σε Α’ διπλωματικό σύμβουλο του Τσάρου και τέλος, σε Υπουργό επί των Εξωτερικών. Ο τυπικός διορισμός του εκδόθηκε το 1815.  Εκεί ο Καποδίστριας συναντήθηκε με όλους τους επιφανείς Έλληνες λόγιους που συρρέουν εκεί .  Στη Βιέννη, εκεί που γεννήθηκε το κίνημα του Ρήγα, πήρε σάρκα και οστά το όραμα της ελευθερίας των Ελλήνων. Η πνευματική αναγέννηση του έθνους υπήρξε ο στόχος των λόγιων της εποχής και απαραίτητη προϋπόθεση για την πολιτική απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.

Ο  Ι. Καποδίστριας κατάφερε να αξιοποιήσει τον έκδηλο ανταγωνισμό των Ευρωπαϊκών δυνάμεων προς όφελος του ζητήματος της ελληνικής ελευθερίας. Γνώριζε πολύ καλά, κάτι που ίσως μας διαφεύγει εν μέρει σήμερα, ότι στο διπλωματικό πεδίο δε χωρούν συναισθηματισμοί και φιλίες. Η λογική της διαχείρισης ή διεύρυνσης των συμφερόντων πρωτεύει. Γι’ αυτό και προχώρησε με σταθερά διπλωματικά  βήματα θέτοντας κάθε φορά και ένα νέο αίτημα ερεθίζοντας πότε την τάση για επέκταση στη μεσόγειο της Ρωσίας και πότε ξυπνώντας τα αντιρωσικά ένστικτα φοβισμού της Αγγλίας.

Ο ελληνικός ένοπλος αγώνας κατέδειξε  ότι οι Έλληνες καταδυναστευόταν από βαρβάρους και ο αγώνας τους δεν ήταν τρομοκρατικός ή κοινωνικοανατρεπτικός αλλά εθνικοαπελευθερωτικός. Με κατάλληλους διπλωματικούς ελιγμούς ο Ι. Καποδίστριας κατάφερε αξιοποιώντας τα φοβικά αισθήματα και αντανακλαστικά των Ευρωπαίων να προωθήσει την Ελληνική υπόθεση σε σημείο που ούτε οι ίδιοι οι επαναστάτες είχαν οραματιστεί. Την ανεξαρτησία. Ο Καποδίστριας ανέλαβε Κυβερνήτης του μικρού Κράτους που δημιουργήθηκε, σαφώς μικρότερο των προσδοκιών των αγωνιστών και αντιστρόφως ανάλογο των θυσιών που είχε καταβάλει το ελληνικό έθνος . Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την επανάσταση των Ελλήνων και τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους, ήταν η Αϊτή, που τότε ονομαζόταν στα ελληνικά Χαΐτιον. Οι εθελοντές που στάλθηκαν για να αγωνιστούν στο πλευρό των Ελλήνων, πέθαναν στο ταξίδι.

ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του χρόνου και επηρέασε συναισθηματικά και πνευματικά τους συμπατριώτες του, πυροδοτώντας το συναίσθημα του πατριωτισμού και ενθαρρύνοντας τις αγωνιστικές τους προσπάθειες για το εθνικό συμφέρον.

Ο «Ύμνος Εις την ελευθερίαν», ο Εθνικός Ύμνος των Ελλήνων, που μελωποιήθηκε από τον Νικόλαο Μάντζαρο απευθύνεται στη θεϊκή προσωποποιημένη Ελευθερία, η οποία, παρά τη μακραίωνη απουσία της, είναι οικεία στον ποιητή. Την αναγνωρίζει απ’ την πρώτη στιγμή απ’ το κοφτερό της σπαθί, που σκορπίζει ολόγυρα τον τρόμο και το θάνατο στους εχθρούς∙ την αναγνωρίζει κι απ’ το βλέμμα της, απ’ τη ματιά της που με βιασύνη αναμετράει τη γη, την όποια ήρθε για ν’ απαλλάξει απ’ τα δεσμά της δουλείας.

 Η Ελευθερία αποτυπώθηκε με νεανική ορμή ως μορφή ποιητική, αλληγορική, αστραφτερή και γνώριμη στα μάτια του αναγνώστη και του ποιητή. Στο προοίμιο του «Ύμνου εις την Ελευθερία» παρουσιάζονται τα περασμένα βάσανα της σκλαβιάς και καταγράφονται τα κατορθώματα της Ελλάδας.

Για τον Σολωμό η Ελευθερία σημαίνει πολιτική και εθνική ανεξαρτησία. Είναι η ελευθερία ενός λαού, των Ελλήνων, ταυτόχρονα όμως είναι και η ελευθερία όλων των άλλων λαών που αγωνίστηκαν για την εθνική τους ανεξαρτησία. ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» μαζί με τους «Ελεύθερους πολιορκημένους» αποτέλεσαν έργα σταθμούς στην ποίηση του, όχι μόνο γιατί μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες αλλά γιατί ενίσχυσαν το κίνημα του φιλελληνισμού και ενέπνευσαν κάθε υποταγμένο σε όλη τη γη.

Ο ποιητής μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο ανέλαβε να ενθουσιάσει, να νουθετήσει τον λαό, να ερμηνεύσει και να δικαιολογήσει τον Αγώνα των Ελλήνων. Τα δημοτικά τραγούδια έπαιρναν τώρα καινούργιο νόημα και οι αρχαίοι συγγραφείς έριχναν φως στην επιθυμία των Ελλήνων για εθνική ανεξαρτησία. Οι Έλληνες δεν ήταν πλέον ένας λαός δούλων απροσδιορίστου φυλετικής προελεύσεως, αλλά ένας λαός Χριστιανικός με κοινή γλώσσα και ένδοξο παρελθόν.

Ο «Ύμνος εις την Ελευθερία» δεν αποτελεί μια ενθουσιώδη, διδακτική σύνθεση αλλά μια πολιτική πράξη με την ευρύτερη σημασία, που ερμηνεύει, θεμελιώνει και αξιοποιεί την Επανάσταση. Η Ελευθερία αποτυπώνεται και στο εθνικό μας σύμβολο. Οι εννέα λωρίδες της ελληνικής σημαίας αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», όπως παράλληλα και στα γράμματα της λέξης «Ελευθερία». Το γαλάζιο του απέραντου ουρανού και το λευκό χρώμα των αφρισμένων κυμάτων της θάλασσας οδηγούν αιώνες τον ελληνισμό. Ο Σταυρός συμβολίζει την επικρατούσα θρησκεία της Ελλάδος, την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Επίσης, ήταν σύμβολο των Ελλήνων θαλασσοπόρων και συμβόλιζε τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Διαχρονικά, πανανθρώπινα τα μηνύματά της, εμπνέουν κάθε υποταγμένο.

Ο ποιητής κινούμενος απ’ τον επαναστατικό ενθουσιασμό της εποχής του τονίζει επίσης και την ταχύτητα με την οποία το απελευθερωτικό κίνημα σαρώνει τη για αιώνες εδραιωμένη κυριαρχία των Τούρκων. Η θεϊκή Ελευθερία δρα με τρόπο βίαιο και γοργό προκειμένου να επιστρέψει εκ νέου στην πολύπαθη χώρα. Η ανάδυση, μάλιστα, της Ελευθερίας βασίζεται στους ιερούς νεκρούς των Ελλήνων. Στους ανθρώπους εκείνους που θυσιάστηκαν για χάρη της πατρίδας τους, αλλά και στους προγόνους των Ελλήνων, οι οποίοι ύμνησαν και τίμησαν με το παράδειγμά τους την αξία της ελευθερίας. Με το παράδειγμα των προγόνων μας και με τη θυσία των συμπατριωτών μας να δίνουν κουράγιο και δύναμη στους μαχόμενους Έλληνες, η Ελευθερία επανέρχεται γεμάτη γενναιότητα, όπως και πρώτα, όπως και τότε που οι Έλληνες δεν μπορούσαν να ζουν παρά μόνο, αν ήταν ελεύθεροι.

Η επιφώνηση του τελευταίου στίχου «Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά» συνδέει την έλευση της Ελευθερίας με τη χαρά και την αγαλλίαση που προκαλεί στους Έλληνες η αίσθηση πως σύντομα θα κατορθώσουν να ζήσουν και πάλι ελεύθεροι.

Χρίστος  Π.  Γαληρόπουλος

ΜSc Φιλόλογος – Ιστορικός Α.Π.Θ

Το άρθρο «Ύμνος εις την ελευθερία» των Ελλήνων και όλων των εθνών (του Χρίστου Π. Γαληρόπουλου) εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Συμπληρώθηκαν ήδη μισός αιώνας από τη δημοκρατική εκτροπή που υπέστη η χώρα μας από τη χούντα της 21^ης Απριλίου 1967. Σε κάποιους σήμερα μπορεί να φαντάζει το γεγονός αυτό ως τυχαίο ή ασήμαντο. Το αντίθετο. Πολλά έχουν ειπωθεί για τα έργα και τις ημέρες των συνταγματαρχών. Τους βασανισμούς και τις εκτοπίσεις των αντιφρονούντων, τους κατ’ οίκον περιορισμούς, την αναστολή των ελευθεριών μέσα από αναγκαστικά διατάγματα και την εφαρμογή διατάξεων περί κατάστασης πολιορκίας.  Ο τότε πολιτικός κόσμος δεν ήταν άμοιρος ευθυνών. Με πράξεις του και παραλείψεις του και μέσα στα πλαίσια του ψυχρού πολέμου οδήγησε την κατάσταση στην ολοκληρωτική εκτροπή της δημοκρατίας η οποία ως τότε υπήρχε σχεδόν κατ΄ επίφαση.

Η Ένωση Κέντρου και η Ε.Ρ.Ε το 1967 είχαν συμφωνήσει για τη διενέργεια  εκλογών στις 28 Μαΐου. Ο Γεώργιος Παπανδρέου σκόπευε να ξεκινήσει την προεκλογική του εκστρατεία από τη Θεσσαλονίκη στις 23 Απριλίου 1967. Και τα δύο κόμματα συμφωνούσαν ότι η μόνη λύση για την έξοδο από την κρίση ήταν οι εκλογές. Η έως τότε διακυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου υπήρξε ριζοσπαστική στο ζήτημα του Κυπριακού σε βαθμό να προκαλέσει την αντίδραση των Η.Π.Α. Συνακόλουθη ήταν και η ενδυνάμωση των ανακτόρων και των ενόπλων δυνάμεων έναντι της κυβέρνησης. Ο Παπανδρέου θέλησε να ελέγξει το στρατό αναλαμβάνοντας το υπουργείο άμυνας και ορίζοντας δικούς του αξιωματικούς στα ανώτερα κλιμάκια. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε και ο Παπανδρέου εξωθήθηκε σε παραίτηση.

Το στέμμα έφερε ευθύνη καθώς με τη στάση του δημιούργησε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια και έδωσε τη δυνατότητα στους επίδοξους δικτάτορες να εκμεταλλευτούν την κρίση και να προκαλέσουν την κατάργηση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος καταλαμβάνοντας την εξουσία. Το σαμποτάζ στον Έβρο που ο Παπαδόπουλος απέδωσε σε κομμουνιστικό δάκτυλο δεν ήταν παρά μία ένδειξη ή προμήνυμα της διάθεσης του στρατού να αναμειχθεί ενεργά στα πολιτικά πράγματα με όποιο πρόσχημα.

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος σε περίπτωση που κέρδιζε ο Παπανδρέου τις εκλογές θα παρενέβαινε με την επιβολή δικτατορίας με αξιωματικούς έμπιστους του. Είναι η γνωστή χούντα των στρατηγών. Φαίνεται όμως ότι τόσο οι στρατηγοί, όσο τα ανάκτορα και όλος ο πολιτικός κόσμος πιάστηκαν στον ύπνο από τη χούντα των συνταγματαρχών. Με συνταγματική πράξη που υπέγραψε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος νομιμοποιούνταν η κατάργηση της δημοκρατίας.

Οι ένοπλες δυνάμεις αναγνωρίζονταν ως η μόνη πηγή εξουσίας. Μέχρι το Δεκέμβριο η χώρα κυβερνιόταν με αναγκαστικά διατάγματα που υπέγραφε ο βασιλιάς. Όταν ο Παπαδόπουλος ενημερώθηκε για το σχεδιαζόμενο αντιπραξικόπημα από το στρατηγό Ζωιτάκη,  έδιωξε το βασιλιά και στη θέση αυτού, ως αντιβασιλιά, τοποθέτησε τον πληροφοριοδότη του, πράγμα παράνομο, αφού δεν προβλεπόταν αποχή του βασιλιά από τα καθήκοντά του και ύπαρξη αντιβασιλιά.

Το καθεστώς για να αποκτήσει διεθνή ερείσματα έθεσε σε ισχύ το 1968 σύνταγμα που λειτουργούσε ως προκάλυμμα  στην αναστολή των ελευθεριών. Ως το 1973 η χούντα αναζητούσε τρόπους  για διαιωνίσει την παρουσία της. Ο λαός δυσφορούσε και ο Γ. Παπαδόπουλος αποφάσισε να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς θέτοντας σε ισχύ ένα νέο πολιτειακό καθεστώς. Την αβασίλευτη δημοκρατία.

Την 1^η Ιουνίου καταργήθηκε η βασιλεία και αντικαταστάθηκε από την προεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Προσωρινός πρόεδρος ο ίδιος ο Παπαδόπουλος. Ο πρόεδρος και πρωθυπουργός θα ασκούσε την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία ως τις 21 Δεκεμβρίου 1973 ημέρα που ανέλαβε την υποχρέωση να προκηρύξει εκλογές. Μία μεταβατική διάταξη προέβλεπε  ότι σε περίπτωση που το αποτέλεσμα δεν ήταν της αρεσκείας του Παπαδόπουλου θα κήρυσσε επ΄ αόριστον στρατιωτικό νόμο. Ο Παπαδόπουλος ετοίμαζε τη δική του μεταπολίτευση, η οποία δεν ήρθε ποτέ .

Η φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος διακόπηκε από τη εξέγερση του πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973. Μετά το πολυτεχνείο δεν ήρθε η πτώση της χούντας, αλλά του Παπαδόπουλου. Ο Ιωαννίδης, «ο αόρατος δικτάτορας», τον ανέτρεψε για λόγους που συνδέονται με το διεθνή παράγοντα (Η.Π.Α) και ως τον Ιούλιο του 1974 κάθε ίχνος θεσμικού καθεστώτος καταστρατηγήθηκε. Η στροφή προς τον ολοκληρωτισμό και την τρομοκρατία δε συμβάδιζε με την ελληνική αλλά και τη διεθνή συγκυρία. Το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ και η αλλαγή του καθεστώτος στη Πορτογαλία άνοιγαν το δρόμο για τον εκδημοκρατισμό.

Η χούντα του Ιωαννίδη φαίνεται ότι όχι μόνο δεν είχε κατανοήσει την ανάγκη αυτή αλλά με την ανόητη και καθ’ όλα προδοτική ανατροπή του Μακάριου στην Κύπρο έδωσε τη αφορμή στην Τουρκία να εισβάλλει στο νησί, ενεργοποιώντας έναν όρο της συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου που είχαν συνυπογράψει από κοινού Ελλάδα-Τουρκία – Μ. Βρετανία και αφορούσε την παρέμβαση των τριών δυνάμεων σε περίπτωση που το νησί απειληθεί ή ο οιοσδήποτε θελήσει να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Κύπρο. Η εισβολή του Αττίλα κατέδειξε ότι η χούντα του Ιωαννίδη ήταν ανέτοιμη να ανταποκριθεί στις περιστάσεις αφού έπειτα από το φιάσκο της επιστράτευσης και την άρνηση του Γ΄ σώματος στρατού να πολεμήσει, εναπέθεσε τις ελπίδες της στο διεθνή παράγοντα για να αποτρέψει έναν Ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Δυστυχώς, σήμερα, υπάρχουν συνάνθρωποί μας που παραγνωρίζουν την πραγματικότητα σε σημείο που κονιορτοποιούν ιδέες φιλελεύθερες και δημοκρατικές στο βωμό της ημιμάθειάς τους.   Τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974, ο αναβρασμός που επικρατούσε στην Κύπρο έφθασε στα όρια έκρη­ξης. Το κίνημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακα­ρίου που είχε υποθάλψει η χούντα της Αθήνας και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε τραυμάτισαν βα­θύτατα τις μετέπειτα σχέσεις των πέντε χωρών που είχαν άμεσα εμπλακεί: Κύπρος, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία και ΗΠΑ. Το ιστορικό των εξελίξεων της περιόδου παραμένει αποσπασματικό και πολλές πτυχές παραμένουν ακόμη άγνωστες κυπριακή κρίση του 1974 ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεταβαλλό­μενης  αμερικανικής επιρ­ροής στην Ελλάδα και την Τουρκία.. Τελικά όμως θα μείνει αναπάντητο το ερώτημα σχετικά με το βαθ­μό κατά τον οποίο η αμερικανική «ανικανότητα» το 1974 αναφορικά με το κίνημα που είχε υποθάλψει η Ελλάδα και την τουρκική εισβολή που ακολούθησε ήταν αποτέλεσμα αδυναμίας ή απροθυμίας χρήσης μοχλών επιρροής που την εποχή εκείνη ήταν στη διά­θεση των Η.Π.Α.

Οι πολιτικοί πήραν ξανά  την  εξουσία και με μετριοπαθή στάση αποκατέστησαν τη συνέχεια με τη πριν του 1967 κατάστασης. Ο πολιτικός κόσμος αντιλαμβανόταν  την  εξουσία με δημοκρατικότερο και σαφώς προσεκτικότερο τρόπο. Η νομιμοποίηση του Κ.Κ.Ε αποτελούσε πράξη προόδου. Το σύνταγμα του 1975, παρ’ όλες τις ατέλειες του υπήρξε από τα πιο φιλελεύθερα που γνώρισε ο τόπος. Ωστόσο γεγονός παραμένει ότι  η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο υπήρξε η αιτία της πτώσης της χούντας το 1974 αφήνοντας πίσω της τους 1619 αγνοούμενους συμπατριώτες μας που κατάπιε ο αδηφάγος Αττίλας και το 37% του κυπριακού εδάφους υπό τουρκική κατοχή.

Ο «συνωστισμός» των ελευθεριών και της δημοκρατίας υπήρξε ένα μάθημα για  την διαχείριση  της εξουσίας, του κοινοβουλευτικού ήθους και της συνταγματικής εναρμόνισης πολιτών και πολιτικών ως τις μέρες μας. Η δημοκρατία αποτελεί το πολίτευμα που οδηγεί στην ευημερία, την πρόοδο και την προκοπή ανθρώπων και κρατών. Αποτελεί την κατάκτηση του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Ωστόσο, εδράζεται στη συμμετοχή όλων. Δυστυχώς όσο η απάθεια νικά τη συμμετοχή, όσο η μαζικότητα ηττάται από την περιθωριακή ιδιώτευση, όσο η δημιουργική σκέψη ταπεινώνεται από την κάθε λογής προπαγάνδα, τόσο ο λαός  μας θα υποχωρεί κοινωνικά.

Όσο οι νέοι μας θα «συνωστίζουν» τα όνειρά τους και την ικμάδα του νου και της ψυχής τους σε επαγγελματικές  επιλογές που εξασφαλίζουν ένα στοιχειώδες ημερομίσθιο, τόσο θα βυθίζουμε την καλύτερη γενιά Ελλήνων στον απύθμενο συντηρητισμό που δεν αφήνει να αναδειχτούν οι βαθύτερες αιτίες χρόνιων προβλημάτων και να επιλυθούν.

Οι ηθικοί αυτουργοί  ενεργειών που θέτουν εν αμφιβόλω τη δημοκρατική νομιμότητα βρίσκονται απέναντι στον καθρέφτη καθενός από μας. Η ιστορία επαναλαμβάνεται και μας επιβεβαιώνει με τον ίδιο τρόπο. Άραγε σε μια χώρα που ισχυρίζεται ότι γέννησε τη δημοκρατία, ο μόνος δρόμος επίλυσης των αιτημάτων κάθε τάξης ή συντεχνίας είναι η κατάληψη; Ασφαλώς όχι. Το Νοέμβρη του 1973 οι νέοι ζητούσαν δουλειά (ψωμί), επαγγελματικές και μορφωτικές προοπτικές (παιδεία) και δημοκρατία (ελευθερία). Τα αιτήματα είναι σήμερα επίκαιρα όσο ποτέ. Η εργασία αντικαταστάθηκε από την απασχολησιμότητα (ψωμί ;), η μόρφωση έγινε εξειδικευμένη βαθμοθηρική εκπαίδευση (παιδεία 😉 και δημοκρατία υποχώρησε στην οχλοκρατία των λίγων (ελευθερία ;).

Η δημοκρατία είναι πολύτιμη και χρειάζεται περιφρούρηση με ένα νομικό οπλοστάσιο ικανό να λειτουργεί αποτρεπτικά σε όποιον θελήσει να «συνωστίσει» τις ελευθερίες κα τα  δικαιώματα όλων μας με όποιον τρόπο και αν φαντάζεται.. Όπλο  στη φαρέτρα των πολιτών, η ευρεία και σε βάθος γνώση των γεγονότων του παρελθόντος και μόνος νοηματοδότης, η συμμετοχή.

Ο Βολτέρος έλεγε ότι « Η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από μια καχεκτική εικόνα των ανθρώπινων κακοτυχιών και εγκλημάτων που, αν δε διδαχτούν, θα ξανασυμβούν».

Το άρθρο Όταν η Δημοκρατία και η Ελευθερία «συνωστίζονται» (του Χρίστου Π. Γαληρόπουλου) εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Ένα από τα σημεία κεφαλαιώδους σημασίας της ιστορίας της πατρίδας μας είναι η πορεία του μικρασιατικού Ελληνισμού. Πολλά έχουν γραφτεί, έχουν ειπωθεί κατά καιρούς, από ειδήμονες, αυτόπτες μάρτυρες, πρόσφυγες και επικριτές ή οπαδούς πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων που με λάθη, παραλείψεις, ή και παρορμητικές αποφάσεις υπό την πίεση της κοινής γνώμης, επιτάχυναν τα γεγονότα προς την εκδήλωση μιας κρίσης που άφησε μια βαθιά και ανοιχτή πληγή στη σάρκα του Ελληνισμού.

Πέρα και πάνω από όλα αυτά η νηφάλια αποτύπωση γεγονότων είναι εξαιρετικά σημαντική προκειμένω να τεθεί στη βάσανο του σεβαστού αναγνωστικού κοινού και να γίνει κατανοητό ότι η θέση της χώρας μας στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη είναι απόρροια και των συμμαχιών ή αντιδικιών με τους διεθνείς οικονομικοπολιτικούς παράγοντες.

Αμέσως μετά τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου πολέμου πραγματοποιήθηκε διάσκεψη στο Παρίσι, όπου αποφασίστηκε η παραχώρηση της περιοχής της Σμύρνης στην Ελλάδα. Ύστερα από αυτή την απόφαση η 1η μεραρχία του Ελληνικού στρατού αποβιβάστηκε στη Σμύρνη στις 2 Μαΐου του 1919. Οι Τούρκοι όμως αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την συνθήκη και ξεκίνησαν ανταρτοπόλεμο με αποτέλεσμα η απόβαση του Ελληνικού στρατού να μετατραπεί σε εκστρατεία.

Στη διάσκεψη του Λονδίνου (1920) αποφασίστηκε η οριστική παραχώρηση της Θράκης και της Σμύρνης στην Ελλάδα. Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου το ελληνικό στρατηγείο μεταφέρθηκε από την Θεσσαλονίκη στη Σμύρνη υπό τον Λεωνίδα Παρασκευόπουλο. Ύστερα από πιέσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου οι Μεγάλες δυνάμεις έδωσαν τη συγκατάθεση τους για προέλαση του Ελληνικού στρατού στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας με αποτέλεσμα ένα μήνα αργότερα να πραγματοποιηθεί η συνθήκη των Σεβρών, όπου θα επικυρωνόταν η προσάρτηση της Μικράς Ασίας στο Ελληνικό κράτος ενώ μέχρι τις 10 Αυγούστου θα ακολουθούσε και η προσάρτηση της Ανατολικής Θράκης και των νησιών του Αιγαίου. Η μεγαλύτερη Ελλάδα, χωρικά και γεωγραφικά, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών ήταν πλέον γεγονός.

Παράλληλα με τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, στο τουρκικό στρατόπεδο επικρατούσε εμφύλια διαμάχη μεταξύ της στρατιωτικής και πολιτικής εξουσίας. Ο Κεμάλ Ατατούρκ είχε επαναστατήσει κατά του Σουλτάνου και είχε συγκροτήσει, με την σύμφωνη γνώμη της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης, κυβέρνηση. Μια από τις πρώτες του κινήσεις ήταν η μεταφορά της πρωτεύουσας από την Κωνσταντινούπολη, η οποία είχε καταληφθεί από τα συμμαχικά στρατεύματα, στην Άγκυρα. Από εκεί ο Ατατούρκ οργάνωσε συστηματικότερα την αντεπίθεση του. Επιπλέον είχε καταφέρει να υπογράψει ανακωχή με την Ρωσία και την Γαλλία έτσι ώστε να εξασφαλίσει τα νώτα του.

 Κρίσιμη καμπή για την εξέλιξη της Μικρασιατικής εκστρατείας αποτέλεσαν οι εκλογές του 1920. Ο Βενιζέλος έπειτα από την αδιαμφισβήτητη διπλωματική επιτυχία προκήρυξε εκλογές για να ανανεώσει την κυβερνητική του θητεία, αφού ήδη είχε υπερβεί τα χρονικά περιθώρια που επέτρεπε το σύνταγμα της χώρας. Το αποτέλεσμα των εκλογών, το οποίο κατέδειξε την δυσαρέσκεια του Ελληνικού λαού για την παρατεταμένη παραμονή των Ελληνικών στρατευμάτων στην Μικρά Ασία, ήταν καθοριστικό για την μετέπειτα ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ηττήθηκε στις εκλογές από τον Δημήτριο Γούναρη, ο οποίος στις προεκλογικές του δεσμεύσεις είχε περιλάβει την άμεση διακοπή των εχθροπραξιών. Απευθυνόμενος στα μύχια της ψυχής των συγγενών των Ελλήνων στρατιωτών και υποσχόμενος τον επαναπατρισμό τους, προκάλεσε την συντριπτική ήττα του Βενιζέλου. Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση δεν κράτησε την υπόσχεσή της.

Η Τουρκία με ηγέτη τον Κεμάλ Ατατούρκ κατάφερε να συνθηκολογήσει μετά την Γαλλία, Ρωσία και με την Ιταλία και να επιτύχει την προμήθεια του Τουρκικού στρατού με πολεμικό υλικό από τις προαναφερόμενες χώρες. Ο Ελληνικός στρατός κατέλαβε καίρια στρατηγικά σημεία (Εσκί-Σεχίρ & Αφιόν-Καραχισάρ), πέρα από τη ζώνη της Μικρασίας που υπήρχαν καλά θεμελιωμένα και απαράγραπτα ιστορικά δικαιώματα. Ο νέος πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Τουρκίας ακολουθούσε μεθοδικά την τεχνική της ελεγχόμενης οπισθοχώρησης, ώστε να μοιάζει η ελληνική προέλαση ως επιθετική ενέργεια. Με το πέρασμα του χρόνου η εκστρατεία εξελίχθηκε οικονομικά δυσβάσταχτη για το Ελληνικό κράτος αφού κόστιζε 8.000.000 δραχμές ημερησίως. Ο Κεμάλ με μυστική συμφωνία με τους Γάλλους ακυρώνει την συνθήκη των Σεβρών ενώ παράλληλα οι Γάλλοι εγκαταλείπουν την Κιλικία αφήνοντας άφθονο πολεμικό υλικό στα χέρια των Τούρκων

Τον Μάιο του 1922 ο αντιστράτηγος Αναστάσιος Παπούλας παραιτήθηκε λόγω της άρνησης της νέας κυβέρνησης Παπαναστασίου  να του στείλει ενισχύσεις. Στη θέση του ανήλθε ο Γεώργιος Χατζηανέστης, ο οποίος διέπραξε ένας μοιραίο λάθος, υπάγοντας απ’ ευθείας στη στρατιά τα τρία σώματα στρατού. Την ίδια εποχή πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες αλλαγές στο στράτευμα με αποτέλεσμα πολλοί έμπειροι αξιωματικοί να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Η νέα κυβέρνηση ζήτησε την άδεια των συμμάχων για στρατιωτική επιχείρηση στην Κωνσταντινούπολη. Η γαλλική όμως κυβέρνηση αρνήθηκε και επισήμανε ότι δόθηκαν εντολές στα συμμαχικά στρατεύματα κατοχής στην Κωνσταντινούπολη και την Μ. Ασία να εμποδίσουν κάθε ελληνική κίνηση για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης.

Σε αντίθεση με τους Έλληνες αξιωματικούς, οι οποίοι βρίσκονταν σε μια μεγάλη πλάνη, ο Κεμάλ Ατατούρκ γνώριζε πολύ καλά τις δυνάμεις του στρατού αλλά και τις μαχητικές ικανότητες του αντιπάλου στρατοπέδου. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τους 177.000 Έλληνες στρατιώτες, μόνο οι 70.000 ήταν μάχιμοι ενώ οι υπόλοιποι απασχολούνταν σε διοικητικές υπηρεσίες. Ο τουρκικός στρατός είχε φροντίσει να εφοδιαστεί με καινούρια ανεπτυγμένα πυροβόλα, τα οποία τελικά έκριναν την έκβαση της μάχης στο Αφιόν Καραχισάρ. Σε αντίθεση με τους Έλληνες αξιωματικούς, οι οποίοι είχαν κερδίσει αξιώματα χωρίς να έχουν πολεμήσει σε πεδία μαχών, οι Τούρκοι αξιωματικοί είχαν λάβει μέρος σε πολλές δύσκολες μάχες και είχαν κερδίσει επάξια τον βαθμό τους.

Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και το ιππικό του Κεμάλ του οποίου ο σκοπός ήταν να ανακόψει τον εφοδιασμό των Ελλήνων και ταυτόχρονα να ξεσηκώσει τους πληθυσμούς των υπό κατοχή περιοχών σε εξέγερση. Από την άλλη πλευρά ο Ελληνικός στρατός, ταλαιπωρημένος από τις μάχες, ήταν δυσκίνητος και ανοργάνωτος. Ο πολεμικός εξοπλισμός ήταν αρχαϊκός ενώ η τροφοδοσία των ενόπλων δυνάμεων δυσλειτουργούσε. Το σοβαρότερο λάθος όμως ήταν η, πραγματικά εγκληματική, άγνοια της ποιότητας των αντιπάλων. Ο τουρκικός στρατός τη στιγμή της πλήρους αποδιοργάνωσης των ελληνικών δυνάμεων ξεκίνησε αντεπίθεση που προκάλεσε την  ταχύτατη κατάρρευση του μετώπου. Οι Έλληνες οπισθοχωρούσαν με άτακτο τρόπο και σε όλα τα επίπεδα. Η μικρασιατική ελληνική τραγωδία, η μικρασιατική καταστροφή για τους Έλληνες με τις βαρύτατες συνέπειες σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο,  υμνήθηκε από τους Τούρκους ιστοριογράφους ως η τουρκική απελευθέρωση.

Η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε στο διπλωματικό  πεδίο όπου ο Ελευθέριος Βενιζέλος που επανήλθε στο προσκήνιο μετά την συντριβή των αντιπάλων του, προσδοκούσε να εκμεταλλευτεί τις ευρωπαϊκές συμμαχίες για να αποκομίσει τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη για την Ελλάδα, αφού ταυτόχρονα, είχε θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο για την αποκατάσταση των προσφύγων οι οποίοι λειτούργησαν ως η μαγιά για την πληθυσμιακή πύκνωση του ελληνικού στοιχείου ιδίως σε περιοχές όπως η Μακεδονία και η Θράκη. Βοήθησαν σε οικονομικό επίπεδο ως φθηνό εργατικό δυναμικό και αναζωογόνησαν με το πλούσιο πνευματικό τους υπόβαθρο την ελληνική πολιτισμική δημιουργία.

Επιπλέον η στρατιωτική κατάσταση είχε μεταβληθεί. Ο ελληνικός στρατός είχε ανασυγκροτηθεί στον Έβρο με νέους  αξιωματικούς και σε τίποτα δεν θύμιζε το μπουλούκι του Αυγούστου. Προείχε επίσης για τον Κεμάλ και η εσωτερική ανασυγκρότηση μιας χώρας κατεστραμμένης από τον πόλεμο και με ένα πληθυσμό κουρασμένο από τις πολεμικές συγκρούσεις. Ο Τούρκος ηγέτης , είχε στο νου του να ξεκινήσει άμεσα τις βαθιές μεταρρυθμίσεις με στόχο την ομογενοποίηση και τον εξευρωπαϊσμό του οθωμανικού κράτους. Του ήταν αναγκαία λοιπόν μια μακρά περίοδος ειρήνης.

Παράλληλα υπήρχαν και μια σειρά εξωτερικοί παράγοντες που του επέβαλαν μια στροφή στην πολιτική του.

Οι Άγγλοι επέμεναν να φανεί υποχωρητική η Τουρκία με αντάλλαγμα την παραχώρηση του τριγώνου του Καραγάτς έτσι ώστε να επιτευχθεί συμφωνία μέσα σε μια βδομάδα. Στην ίδια την Αγγλία είχε αλλάξει η κατάσταση. Το φιλελεύθερο κόμμα έχανε  έδαφος,  οι εργατικοί κέρδιζαν καθημερινά καινούργιες μάζες και οι συντηρητικοί ήθελαν να εμφανίσουν αποτελέσματα στην Ανατολή εξασφαλίζοντας τα πετρέλαια της Μοσούλης. Αν ο Κεμάλ δεν υποχωρούσε στην Αγγλία θα έμενε μόνος απέναντι στη Γαλλία που διεκδικούσε πολλά στο χώρο του σημερινού Λιβάνου, του Ιράκ και της Συρίας.

Υπήρχε επίσης ένας καινούργιος παράγοντας που έπαιζε πια σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις στην περιοχή. Η Σοβιετική Ρωσία που πίεζε τον Κεμάλ να μην υποχωρήσει στις αγγλογαλλικές απαιτήσεις. Μπορεί η Σοβιετική Ρωσία να μην είχε γίνει ακόμη παγκόσμια δύναμη όμως το κύρος της στις ευρωπαϊκές μάζες ήταν μεγάλο. Ακόμη οι σοβιετικοί μπορούσαν να χτυπήσουν τις τουρκικές δυνάμεις από τον Καύκασο και τον Πόντο. Ο Κεμάλ τα υπολόγιζε όλα αυτά και παρά το ότι στο εσωτερικό χτύπησε τους Τούρκους κομμουνιστές ( το 1921 εξόντωσε την ηγεσία του νεοιδρυμένου Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας) στην εξωτερική πολιτική δεν μπορούσε να ακολουθήσει αντισοβιετικό δρόμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι εκείνη την εποχή οι Τούρκοι αντιπρόσωποι πηγαινοερχόταν στην Μόσχα.

Όλα αυτά που αναφέραμε παραπάνω οδήγησαν στην αλλαγή της τουρκικής στάσης και του κλίματος στη Λωζάνη. Μετά από όλα αυτά στις 24 Ιουλίου 1923 υπογράφτηκε στη μεγάλη αίθουσα του Πανεπιστημίου της Λωζάνης η ελληνοτουρκική συμφωνία. Η συμφωνία αποτελέστηκε από 143 άρθρα, ενώ σ’ αυτήν προσαρτήθηκαν, πέντε ειδικές συμβάσεις, τέσσερις δηλώσεις, μία συμφωνία, μια τελική πράξη, καθώς και διάφορες επεξηγηματικές επιστολές ή συμφωνίες.

Η συνθήκη της Λωζάνης αποτέλεσε την ταφόπλακα στην Μεγάλη Ιδέα με θύματα εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και περίπου 1.500.000 ξεριζωμένους Έλληνες πολλοί από τους οποίους χάθηκαν στους δρόμους της προσφυγιάς ή τις πρώτες μέρες του ερχομού τους στην Ελλάδα από τον Αύγουστο του 1922. Όμως από την άλλη μεριά ήταν και μια «σανίδα σωτηρίας» για μια κατεστραμμένη χώρα.

Μετά από τόσους αγώνες και θυσίες ο ελληνικός λαός επέστρεφε στον ειρηνικό βίο που απερίσπαστος να επιχειρούσε να βάλει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους στα γεωγραφικά σύνορα που γνωρίζουμε σήμερα και που προσδιορίστηκαν με σαφήνεια από τα αναλυτικά κείμενα της συνθήκης της Λωζάνης που οφείλουμε να την διαφυλάττουμε με κάθε τρόπο απέναντι σε όποια τάση αναθεωρητισμού προσπαθεί να επιβάλλει η γειτονική Τουρκία.

Το άρθρο Από την Μικρασιατική καταστροφή στην εθνική ολοκλήρωση εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.

Είναι γνωστά τα γεγονότα της περιόδου 1967-1974, της περιόδου που οι ελευθερίες και το λαβωμένο από καιρό δημοκρατικό πολίτευμα οδήγησαν στα γεγονότα του πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Έπειτα ήρθε η πτώση της χούντας του Παπαδόπουλου. Ο Ιωαννίδης, «ο αόρατος δικτάτορας», ο μοιραίος άνθρωπος, ανέτρεψε το προηγούμενο καθεστώς για λόγους που συνδέονται με το διεθνή παράγοντα (Η.Π.Α) και ως τον Ιούλιο του 1974 κάθε ίχνος θεσμικού καθεστώτος καταστρατηγήθηκε. Η στροφή προς τον ολοκληρωτισμό και την τρομοκρατία δε συμβάδιζε με την ελληνική αλλά και τη διεθνή συγκυρία. Το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ και η αλλαγή του καθεστώτος στη Πορτογαλία άνοιγαν το δρόμο για τον εκδημοκρατισμό.

Ωστόσο η χούντα του Ιωαννίδη φαίνεται ότι όχι μόνο δεν είχε κατανοήσει την ανάγκη αυτή αλλά με την ανόητη και καθ’ όλα προδοτική ανατροπή του Μακάριου στην Κύπρο έδωσε τη αφορμή στην Τουρκία να εισβάλλει στο νησί, ενεργοποιώντας έναν όρο της συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου  που είχαν συνυπογράψει από κοινού Ελλάδα-Τουρκία – Μ. Βρετανία και αφορούσε την παρέμβαση των τριών δυνάμεων σε περίπτωση που το νησί απειληθεί ή ο οιοσδήποτε θελήσει να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Κύπρο. Η εισβολή του Αττίλα κατέδειξε ότι η χούντα του Ιωαννίδη ήταν ανέτοιμη να ανταποκριθεί στις περιστάσεις αφού έπειτα από το φιάσκο της επιστράτευσης και την άρνηση του Γ΄ σώματος στρατού να πολεμήσει, εναπέθεσε τις ελπίδες της στο διεθνή παράγοντα για να αποτρέψει έναν Ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Δυστυχώς, σήμερα, υπάρχουν συνάνθρωποί μας που παραγνωρίζουν την πραγματικότητα σε σημείο που κονιορτοποιούν ιδέες φιλελεύθερες και δημοκρατικές στο βωμό της ημιμάθειάς τους.   Τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1974, ο αναβρασμός που επικρατούσε στην Κύπρο έφθασε στα όρια έκρηξης. Το κίνημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου που είχε υποθάλψει η χούντα της Αθήνας και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε τραυμάτισαν βαθύτατα τις μετέπειτα σχέσεις των πέντε χωρών που είχαν άμεσα εμπλακεί: Κύπρος, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία και ΗΠΑ. Το ιστορικό των εξελίξεων της περιόδου παραμένει αποσπασματικό και πολλές πτυχές παραμένουν ακόμη άγνωστες κυπριακή κρίση του 1974 ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεταβαλλόμενης  αμερικανικής επιρροής στην Ελλάδα και την Τουρκία. Τελικά όμως θα μείνει αναπάντητο το ερώτημα σχετικά με το βαθμό κατά τον οποίο η αμερικανική «ανικανότητα» το 1974 αναφορικά με το κίνημα που είχε υποθάλψει η Ελλάδα και την τουρκική εισβολή που ακολούθησε ήταν αποτέλεσμα αδυναμίας ή απροθυμίας χρήσης μοχλών επιρροής που την εποχή εκείνη ήταν στη διάθεση των Η.Π.Α.

Οι πολιτικοί πήραν ξανά  την  εξουσία και με μετριοπαθή στάση αποκατέστησαν τη συνέχεια με τη πριν του 1967 κατάστασης. Ο πολιτικός κόσμος αντιλαμβανόταν  την  εξουσία με δημοκρατικότερο και σαφώς προσεκτικότερο τρόπο. Η νομιμοποίηση του Κ.Κ.Ε αποτελούσε πράξη προόδου. Το σύνταγμα του 1975, παρ’ όλες τις ατέλειες του υπήρξε από τα πιο φιλελεύθερα που γνώρισε ο τόπος. Ωστόσο γεγονός παραμένει ότι  η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο υπήρξε η αιτία της πτώσης της χούντας το 1974 αφήνοντας πίσω της τους 1619 αγνοούμενους συμπατριώτες μας που κατάπιε ο αδηφάγος Αττίλας και το 37% του κυπριακού εδάφους υπό τουρκική κατοχή. Περίπου 200,000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4,000 νεκροί, και 1619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης , το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.

Ο «συνωστισμός» των ελευθεριών και της δημοκρατίας υπήρξε ένα μάθημα για  την διαχείριση  της εξουσίας, του κοινοβουλευτικού ήθους και της συνταγματικής εναρμόνισης πολιτών και πολιτικών ως τις μέρες μας. Η δημοκρατία αποτελεί το πολίτευμα που οδηγεί στην ευημερία, την πρόοδο και την προκοπή ανθρώπων και κρατών. Αποτελεί την κατάκτηση του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Ωστόσο, εδράζεται στη συμμετοχή όλων. Δυστυχώς όσο η απάθεια νικά τη συμμετοχή, όσο η μαζικότητα ηττάται από την περιθωριακή ιδιώτευση, όσο η δημιουργική σκέψη ταπεινώνεται από την κάθε λογής προπαγάνδα, τόσο ο λαός  μας θα υποχωρεί κοινωνικά.

Η δημοκρατία είναι πολύτιμη και χρειάζεται περιφρούρηση με ένα νομικό οπλοστάσιο ικανό να λειτουργεί αποτρεπτικά σε όποιον θελήσει να «συνωστίσει» τις ελευθερίες κα τα  δικαιώματα όλων μας με όποιον τρόπο και αν φαντάζεται.. Όπλο  στη φαρέτρα των πολιτών, η ευρεία και σε βάθος γνώση των γεγονότων του παρελθόντος και μόνος νοηματοδότης, η συμμετοχή.

Ο Βολτέρος έλεγε ότι « Η ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο από μια καχεκτική εικόνα των ανθρώπινων κακοτυχιών και εγκλημάτων που, αν δε διδαχτούν, θα ξανασυμβούν».

Χρίστος Π. Γαληρόπουλος
MS.c Φιλόλογος Α.Π.Θ

Το άρθρο Χρίστος Γαληρόπουλος: “20 Ιουλίου 1974, η μαύρη επέτειος” εμφανίστηκε πρώτα στο ΠΡΩΤΟ Φιλολογικό Φροντιστήριο Χρίστος Π. Γαληρόπουλος.